Leszczyna turecka - Corylus colurna


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane









Corylus colurna

Leszczyna turecka



Drzewo o wysokości od 10 do 25m, pień ma prosty, koronę stożkowatą, korę ciemnoszarą lub czarniawą, łuskowato lub tarczkowo spękaną, dobrze rośnie na glebach suchych i żyznych, mrozoodporna, odporna na zanieczyszczenie powietrza i gleby, pochodzi z południowej Europy i Azji Mniejszej.


Liście zaokrąglone o nasadzie sercowatej, podwójnie piłkowane, ciemnozielone i błyszczące z wierzchu, spodem owłosione, w czasie suszy zwijają się rynienkowato by ograniczyć transpirację wody, jesienią przebarwiają się na żółto.


Kwiaty męskie w postaci brunatnych wiszących kotkach, żeńskie nieco dłuższe, rozpoznawalne w czasie kwitnienia po karminowoczerwonych znamionach.


Owocem są orzechy, zebrane po 3-8, otoczone frędzelkowatą okrywą owocową, lepką (zawiera gruczoły), orzechy mają twardą i grubą łupinę, zawierają 60% tłuszczu, 15%białka, 7%cukru.


Kwitnie od marca do kwietnia.


Synonimiczne nazewnictwo polskie:

leszczyna drzewiasta


Uwagi:

1. Typowa roślina parkowa i do nasadzeń w dużych ogrodach. Owocuje po kilku latach. Sporadycznie zdziczała.

2. Drewno ma twarde, sprężyste, bezsłojowe, nadaje się do toczenia i do wyrobu mebli.

3. Leszczyna turecka jest wiatropylna i samopylna.

4.Olej z jej orzechów wolno jełczeje i wykorzystywany jest w przemyśle spożywczym, kosmetycznym, farmaceutycznym, farbiarskim.


Literatura:

1. Aichele D. i R, Schwegler A.: Jakie to drzewo?. 1998, Warszawa, PWRiL.

2. Kremer B.P. :Owoce leśne.1996,Warszawa, Oficyna Wydawnicza Multico.

3. Rostański K., Rostański K.M.: Atlas i klucz. Drzewa i krzewy. 2010 Krzeszowice, Wydawnictwo KUBAJAK


. .


. .


. .


. .


















Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.