Dereń świdwa - Cornus sanguinea


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane










Cornus sanguinea

Dereń świdwa



Krzew o wysokości dochodzącej do 5m, bogato ugałęziony, młode gałązki wyprostowane i czerwone. Występuje często w zaroślach łęgowych, lasach liściastych, nad brzegami wód.


Liście naprzeciwległe, eliptyczne, zaostrzone, szorstko i krótko owłosione. Spodem są jaśniejsze, z 3-4 parami łukowatych nerwów bocznych.


Kwiaty białe, czteropłatkowe, zebrane w baldachogrona, bez podsadek.


Owocem są niebieskoczarne, kuliste pestkowce.


Kwitnie od maja do czerwca.


Synonimiczne nazewnictwo łacińskie:

Thelycrania sanguinea

Swida sanguinea


Uwagi:

1. Zdolność do tworzenia podziemnych rozłogów i licznych odrośli powoduje, że dereń świdwa występuje w skupiskach i szybko się rozprzestrzenia. Służy do umacniania gleb na zboczach.

2. Liście i kwiaty zawierają kwas galusowy, elagowy i salicylowy, flawonidy.

3. Owoce jego nie są trujące, lecz cierpkie i z tego powodu uznawane są za niejadalne. Można je spożywać, ale dopiero po całkowitym dojrzeniu.

4. Dereń świdwa daje schronienie i pokarm licznym ptakom.

5. Młode gałęzie wykorzystuje się w wikliniarstwie.

6. W przeszłości olej tłoczony z nasion wykorzystywano do produkcji mydła.


Literatura:

1. Broda B, Mowszowicz J.: Przewodnik do oznaczania roślin leczniczych, trujących i użytkowych. Wyd.3 popr. 1979, Warszawa, PZWL

2. Aichele D. i R, Schwegler A.: Jakie to drzewo?. 1998, Warszawa, PWRiL

3. Licht W : Krzewy na obrzeżach drzewostanów, w żywopłotach i zaroślach. 1996,Warszawa ,MULTICO Oficyna Wydawnicza
































Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.