Ostrożeń lepki - Cirsium erisithales


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane










Cirsium erisithales

Ostrożeń lepki



Roślina wieloletnia, ma łodygę wzniesioną, grubą i bruzdkowaną, bez skrzydełek. Omszona i górą bezlistna oraz lepka (stąd nazwa rośliny). Osiąga wysokość od 40 do 150cm. Rośnie w górach nad potokami, na obrzeżach lasów, skalnych zboczach, na różnym podłożu.


Liście są bardzo duże, głęboko pierzastodzielne. Największe u dołu i wyraźnie zmniejszające się ku górze. Poszczególne listki są o kształcie lancetowatym, mają 3-5 nerwy i na brzegach są niewyraźnie kolczasto ząbkowanych, nie kłujące. Liście łodygowe wyższe są siedzące, obejmują łodygę uszkowatą nasadą. Młode liście są obficie owłosione a starsze tylko na nerwach.


Kwiaty zebrane są w pojedyncze, duże, zwisające koszyczki na szczycie łodygi. Koszyczki z zielonymi, ostro zakończonymi i odgiętymi na zewnątrz łuskami okrywy, które w górze są ciemno nabiegłe. W koszyczku wszystkie kwiaty rurkowate o cytrynowożółtej barwie. Mają koronę składającą się z pięciu bardzo wąskich i zrośniętych płatków. Kielich ma postać wianuszka długich, pierzasto rozgałęzionych włosków. Słupek mają pojedynczy z dwoma cienkimi i nitkowatymi znamionami. Pręciki są o wolnych nitkach, lecz zrośniętych w rurkę pylnikach.


Owocem jest drobna niełupka z puchem kielichowym na szczycie.


Kwitnie od lipca do sierpnia


Synonimiczne nazewnictwo łacińskie:

------------


Uwagi:

1. Roślina stosunkowo rzadka. Większość jej stanowisk w Polsce jest zgrupowana w Karpatach.


Literatura:

1. Piękoś-Mirkowa H., Mirek Z.: Rośliny górskie. 2007, Warszawa, MULTICO Oficyna Wydawnicza

2. Szafer Wł., Kulczyński St., Pawłowski B.: Rośliny polskie. Część II. Wyd.5. 1986, Warszawa, PWN














Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.