Ostrożeń głowacz - Cirsium eriophorum


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane









Cirsium eriophorum

Ostrożeń głowacz



Roślina dwuletnia, cała biało pajęczynowato owłosiona. Łodyga dorasta do 1,5m, gruba i prosta, w górnej części jest rozgałęziona. Jest to roślina górska i rośnie na suchych, słonecznych stokach, łąkach , pastwiskach, zrębach, w prześwietlonych lasach i zaroślach i ich obrzeżach. Preferuje gleby zasobne w wapń.


Liście pierzastodzielne, składające się z odcinków lancetowatych, spodem pokryte szarym kutnerem, z grubym nerwem i kolcami.


Kwiaty zebrane w duże, kuliste koszyczki na szczytach gałązek. Okrywa koszyczka złożona jest z szydlastych, odgiętych łusek. Kwiaty w koszyczku są rurkowate, ciemnopurpurowe.


Owocem jest niełupka z pierzastym puchem kielichowym.


Kwitnie od lipca do września.


Synonimiczne nazewnictwo łacińskie:

---


Uwagi:

1. Roślina owadopylna, nasiona rozsiewane są przez wiatr.

2. Pomimo, że jest to duża roślina to żyje tylko 2-3 lata. Po zakwitnięciu i wydaniu nasion obumiera. Tworzy mieszańce z innymi ostrożeniami jak błotnym, lancetowatym, polnym czy warzywnym.

3. Gatunek zagrożony wyginięciem.


Literatura:

1. red. Z. Mirek, H. Piękoś-Mirkowa: Czerwona Księga Karpat Polskich. Rośliny naczyniowe.2008, Kraków, Instytut Botaniki im. W. Szafera. Instytut Ochrony Przyrody PAN.

2. Szafer Wł., Kulczyński St., Pawłowski B.: Rośliny polskie. Część II. Wyd.5. 1986, Warszawa, PWN


.


.


.


.




















Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.