Świerząbek aromatyczny - Chaerophyllum aromaticum


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane









Chaerophyllum aromaticum

Świerząbek aromatyczny



Roślina wieloletnia, ma łodygę obłą, górą nagą, dołem szczeciniasto owłosioną i ciemno plamistą. W górze jest rozgałęziona i zgrubiała pod węzłami. Średnio osiąga wysokość 70-80cm. Rośnie w cienistych i żyznych lasach liściastych (łęgach, grądach, dębowo-grabowych), na obrzeżach lasów, w zaroślach, nad brzegami wód, w rowach, ogrodach.


Liście ma duże, w zarysie trójkątne, podwójnie lub potrójnie pierzaste, o odcinkach jajowatych, ostro ząbkowane, z ogonkami. Od góry są przylegająco owłosione, dołem tylko wzdłuż nerwów i na brzegach.


Kwiaty zebrane w baldachy na szorstkich szypułach. Pokryw brak, a pokrywki są szeroko lancetowate, obłonione i orzęsione. Kwiaty drobne, białe. Płatki są głęboko sercowo wycięte z wyraźnym końcem zagiętym do środka.


Owocem jest rozłupka, podłużnie walcowata i prążkowana, brunatnożółta lub brunatnoczerwona.


Kwitnie od czerwca do sierpnia.


Synonimiczne nazewnictwo łacińskie:

Myrrhis aromatica Spreng

Scandix aromatica Wahlenb

Scandix tinctoria Scop

Selinum aromaticum E. H. L.Krause

Sikira aromatica (L.) Raf.


Synonimiczne nazewnictwo polskie:

świerząbek korzenny


Uwagi:

1. Liście po roztarciu pachną aromatycznie, co odzwierciedlono w łacińskiej i polskiej nazwie gatunkowej.

2. Roślina trująca. Podobna do podagrycznika, różni się tylko sztywnym owłosieniem łodygi, pokrywkami i cechami owoców.


Literatura:

1. Broda B, Mowszowicz J.: Przewodnik do oznaczania roślin leczniczych, trujących i użytkowych. Wyd.3 popr. 1979, Warszawa, PZWL

2. Szafer Wł., Kulczyński St., Pawłowski B.: Rośliny polskie. Część I. Wyd.5. 1986,Warszawa, PWN


.


.


.


.


.


.


.


.


.


.


.








































Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.