Rogownica alpejska- Cerastium alpinum


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane










Cerastium alpinum

Rogownica alpejska



Roślina jest byliną tworząca luźne darnie, złożone z wiotkich, płożących się i gęsto owłosionych łodyg. Mają one długość od 5 do 30cm. Występuje w murawach wysokogórskich (1500-1700 m n.p.m). Jej siedliskiem są szczeliny skalne i murawki na półkach skalnych, ubogich w wapń, w podszczytowych partiach masywu Babiej Góry.


Liście tworzą przyziemną różyczkę, słabo owłosioną. Na łodydze są siedzące, szeroko lancetowate, ułożone parami i odstająco owłosione.


Kwiaty wyrastają pojedynczo, czasami dwa, a rzadko trzy , na szczycie łodygi. Są 5-krotne, kielich jest owłosiony a płatki korony są szerokie i sercowato wcięte na szczycie.


Owocem jest torebka.


Kwitnie od czerwca do sierpnia.


Synonimiczne nazewnictwo łacińskie:

-------------


Uwagi:

1. Roślina jest krytycznie zagrożona (wg Polskiej Czerwonej Księgi Roślin). Do tej pory nie objęto jej ochroną gatunkową. Prowadzony jest jej monitoring i pomimo, że występuje na obszarze chronionym - w Babiogórskim Parku Narodowym, liczebność jej stanowisk maleje.

2. Zapylana jest przez owady lub samopylna. Ciężkie nasiona ograniczają zasięg rozsiewania się. Może rozmnażać się też wegetatywnie. Rogownica alpejska uprawiana jest w Ogrodzie Roślin Babiogórskich w Zawoi oraz w Ogrodzie Botanicznym w Warszawie.

3. Nadaje się do ogródków skalnych jako roślina ozdobna.


Literatura:

Literatura: 1. Schauer T, Caspari C.: Przewodnik do rozpoznania roślin niezbędny na wycieczce z niezawodnym kodem barwnym. 2007, Poznań, Publicat S.A

2. Szafer Wł., Kulczyński St., Pawłowski B.: Rośliny polskie. Część I. Wyd.5. 1986,Warszawa, PWN




















Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.