Kminek zwyczajny- Carum carvi


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane












Carum carvi

Kminek zwyczajny



Roślina dwuletnia, ma łodygę wzniesioną, dętą , bruzdowaną i pustą w środku. Wyrasta na wysokość do 80cm. Rośnie na średnio wilgotnych łąkach, pastwiskach, przydrożach i ogrodach, w widnych lasach górskich, na kamienistych stokach.


Liście w pierwszym roku są zebrane w rozetę i mają długie ogonki. W drugim roku pojawiają liście odziomkowe: łodygowe- dolne są osadzone na długich ogonkach, górne nie mają ogonków. Liście są 2-3krotnie pierzaste o równowąskich działkach. Ogonek liściowy przechodzi w pochwę z której wyrastają dwa listki.


Kwiaty zebrane są w baldachy złożone bez pokryw i pokrywek. Pojedyncze kwiaty są drobne, białe, rzadziej różowe.


Owocem jest rozłupnia z dwiema rozłupkami.


Kwitnie od maja do czerwca.


Synonimiczne nazewnictwo łacińskie:

Carum velenovskyi Rohlena


Synonimiczne polskie nazewnictwo zwyczajowe i gwarowe:

karolek

karulek

kmin polny

karolek pospolity

kinin

karulek pospolity

karba


Uwagi:

1. Roślina lecznicza i przyprawowa. Znany i używany był już w epoce kamiennej. Owoce zawierają olejki eteryczne, flawonidy, kwasy organiczne, cukry proste, garbniki i żywice. Stosuje się je w zielarstwie, działają przeciwskurczowo w obrębie układu pokarmowego, poprawiają trawienie, działają wiatropędnie, mlekopędnie i bakteriobójczo.

2. Stanowią przyprawę do potraw z kapusty, grochu, zup, mięs, są składnikiem wódek i likierów (np. alasz).

3. Uprawiany jest w ogrodach jako roślina przyprawowa.


Literatura:

1. Nawara Z.: Rośliny łąkowe. 2006, Warszawa, MULTICO Oficyna Wydawnicza.

2. Schauer T, Caspari C.: Przewodnik do rozpoznania roślin niezbędny na wycieczce z niezawodnym kodem barwnym. 2007, Poznań, Publicat S.A

3. Zioła i rośliny lecznicze, łatwe i pewne rozpoznawanie. 2007, Ożarów Mazowiecki, Firma Księgarska Jacek i Krzysztof Olesiejuk

4. Senderski M.E.: Zioła. Praktyczny poradnik o ziołach i ziołolecznictwie. Wyd.3. 2009, Warszawa, Wydawnictwo K.E.Libe










































Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.