Grab pospolity - Carpinus betulus


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane









Carpinus betulus

Grab pospolity



Drzewo liściaste, osiąga wysokość do 25m, pień jest falisty pokryty szarą korą z siatkowatym jaśniejszym wzorem, mocno rozgałęziony. Jest to gatunek cieniolubny, średnie wymagania glebowe, rośnie w całej Polsce, na nizinach i w niższych położeniach górskich; w lasach liściastych, dobrze znosi przycinanie.


Liście eliptyczne lub podłużne jajowate, nagie, u nasady zaokrąglone lub sercowate, brzegiem piłkowane. Blaszka liściowa pofałdowana.


Kwiaty pojawiają się po ukazaniu liści, są niepozorne, rozdzielnopłciowe, zielone, zebrane w wiszących kotkach (męskie), lużne wzniesione kłosy (żeńskie).


Owocem jest żeberkowany orzeszek, ujęty przez trójklapową, skrzydełkowatą okrywę. Okres dojrzewania IX-X.


Kwitnie od kwietnia do maja.


Synonimiczne nazewnictwo polskie:

grab zwyczajny


Uwagi:

1. Nazwa łacińska od starożytności określa ten gatunek. „carpinus = grab” drugi człon. „betulus - brzoza”; podobny częściowo do brzozy”.

2. Drewno grabu jest bardzo twarde i trudno łupliwe, nadaje się do wyrobu narzędzi, używa się go również do produkcji węgla drzewnego wysokiej jakości.

3. Sadzi się go często w formie żywopłotu, długo nie zrzuca liści jesienią, mogą utrzymać się one aż do wiosny oraz łatwo wypuszcza nowe pędy dołem.

4. Naturalne zespoły leśne z udziałem grabu określa się mianem grądów.

5.Kora zawiera barwnik wykorzystywany dawniej do farbowania przędzy i tkanin na żółto.

6. W mitologii Słowian grab chronił przed złymi duchami, stąd obsadzano nim granice gospodarstwa; na Bałkanach opalanie domu drewnem grabowym chroniło dom od złośliwych leśnych duchów zwanych „grabami”.


Literatura:

1. Aichele D. i R, Schwegler A.: Jakie to drzewo?. 1998, Warszawa, PWRiL.

2. Broda B, Mowszowicz J.: Przewodnik do oznaczania roślin leczniczych, trujących i użytkowych. Wyd.3 popr. 1979, Warszawa, PZWL

3. Pokorny J.: Drzewa Europy Środkowej. 1980, Warszawa, Wydawnictwo Rolnicze i Leśne

4. Kremer B.P. :Drzewa liściaste i iglaste. .1995, Warszawa, Oficyna Wydawnicza Multico


. .


. .


. .


. .


. .




















Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.