Turzyca odległokłosa - Carex remota


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane









Carex remota

Turzyca odległokłosa



Roślina wieloletnia, tworząca gęste kępki, łodygę ma wiotką, łukowo wygiętą i ostro trójkanciastą. Osiąga wysokość od 30 do 70cm a nawet i 100cm. Rośnie w mieszanych lasach liściastych, olsach, cienistych źródliskach, zaroślach, na leśnych drogach, terenach bagiennych , potokach leśnych.


Liście mają brązowe pochwy, a blaszki liściowe są wiotkie, płaskie lub nieco rynienkowate, jasnozielone i miękkie.


Kwiaty wyrastają w 6-9 kłosach między zaostrzonymi przysadkami a łodygą, są siedzące. Kłosy są jednakowe, u dołu znajdują się męskie a u góry żeńskie z bardzo długimi, liściowymi przysadkami. Plewy są szeroko jajowate, zaostrzone, białe lub brązowe z zielonym grzbietem. Pęcherzyki są dłuższe od plew, odstają ku górze, lancetowate i żółtozielone. Krótki dzióbek ma 2 ząbki.


Owocem jest orzeszek otoczony pęcherzykiem.


Kwitnie od maja do lipca.


Synonimiczne nazewnictwo polskie:

turzyca rzadkokłosa


Uwagi:

1. Pojedyncze kłosy siedzące w kątach między przysadką a łodygą pozwalają łatwo rozpoznać tę turzycę.


Literatura:

1. Broda B, Mowszowicz J.: Przewodnik do oznaczania roślin leczniczych, trujących i użytkowych. Wyd.3 popr. 1979, Warszawa, PZWL

2. Szafer Wł., Kulczyński St., Pawłowski B.: Rośliny polskie. Część II. Wyd.5. 1986, Warszawa, PWN


.


.


.


.
























Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.