Turzyca owłosiona - Carex hirta


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane









Carex hirta

Turzyca owłosiona



Roślina wieloletnia z długimi rozłogami. Łodyga jest wzniesiona, tępo trójkanciasta. Dorasta do 60cm wysokości. Rośnie na pastwiskach, łąkach, miejscach piaszczystych, brzegach wód, w widnych lasach.


Liście ma płaskie lub lekko rynienkowate, owłosione. Pochwy liściowe też są owłosione. Dolne liście są brązowawe do purpurowych, słabo siatkowate.


Kwiaty górne to męskie kłosy, walcowate, 2-3waskolancetowate kłoski zbliżone do siebie. Dolne 2-4 kłoski są jajowate lub walcowate to żeńskie kwiaty. Kłoski siedzą na długich szypułkach. Dolne podsadki z długą pochwą wyrastają już od podstawy łodygi. Pęcherzyki są jajowate , skośnie odstające, żółtozielone lub brązowe, gęsto owłosione i zwężające się w dzióbek .


Owocem jest orzeszek.


Kwitnie od maja do czerwca.


Synonimiczne nazewnictwo łacińskie:

------


Uwagi:

1. Turzyca owłosiona jest najczęściej spotykaną turzycą w Polsce. Jest to ciepłolubny gatunek, lubi gleby żyzne, słabo próchnicze.

2. Zdarza się też forma całkowicie naga, jedynie z owłosionymi pęcherzykami.


Literatura:

1. Nawara Z.: Rośliny łąkowe. 2006, Warszawa, MULTICO Oficyna Wydawnicza

2. Szafer Wł., Kulczyński St., Pawłowski B.: Rośliny polskie. Część II. Wyd.5. 1986, Warszawa, PWN


.


.


.


.


.


.


.
























Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.