Tasznik pospolity - Capsella bursa-pastoris


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane









Capsella bursa-pastoris

Tasznik pospolity



Roślina roczna lub dwuletnia. Łodygę ma pojedynczą lub rozgałęzioną, wzniesioną owłosioną gwiazdkowatymi włoskami. Może osiągnąć wysokość do 60cm. Rośnie na polach, ugorach, drogach, pastwiskach, w ogrodach. Pospolity chwast, lubi gleby zasobne w azot.


Liście dolne zebrane w różyczkę, zatokowo ząbkowane lub pierzasto podzielone, liście łodygowe siedzące, drobne o strzałkowatej nasadzie.


Kwiaty białe, drobne, kielich o 4 działkach zielonych, korona 4-płatkowa. Kwiaty zebrane są w wydłużające się grono.


Owocem jest trójkątno-sercowata, szeroka łuszczynka, która na szczycie jest wycięta. Zawiera ona kilkanaście drobnych, ciemnych nasion.


Kwitnie od marca do jesieni.


Synonimiczne nazewnictwo polskie:

bydelnik

kaletka pasterska

kaszka

pasterska torebka

sumki pastusze

taszka


Uwagi:

1. Ziele tasznika zawiera aminy biogenne, aminokwasy, flawonidy, fenolokwasy, kwas kumarowy, witaminę C, garbniki, żywice, sole mineralne.

2.Tasznik znany był już w starożytności, zarówno w Europie jak i w Chinach, gdzie zaliczano go do dwudziestu najważniejszych ziół. Wyciągi z niego maja działanie przeciwkrwotoczne, odkażające, ściągające, pobudzające skurcze macicy.

3. Łacińska nazwa nawiązuje do kształtu łuszczyny, która przypomina torby pasterskie.

4.Nasiona zachowują zdolność do kiełkowania nawet przez 25 lat. Jeden okaz może wydać 64000 nasion w ciągu jednego sezonu wegetacyjnego. Roślina w ciągu roku kalendarzowego wydaje kilka pokoleń.

5. W dawnej kuchni nasiona tasznika używane były zamiast pieprzu i gorczycy.


Literatura:

1. Mowszowicz J :Flora letnia. Przewodnik do oznaczania dziko rosnących letnich pospolitych roślin zielnych.1987,Warszawa, Wydawnictwo Szkolne i Pedagogiczne.

2. Senderski M.E.: Zioła. Praktyczny poradnik o ziołach i ziołolecznictwie. Wyd.3. 2009, Warszawa, Wydawnictwo K.E.Liber


. .


. .


. .


. .


. .


. .


. .


. .


. .


. .






























Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.