Rukiewnik wschodni - Bunias orientalis


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane









Bunias orientalis

Rukiewnik wschodni



Roślina dwuletnia, ma łodygę wzniesioną, rozgałęzioną i okazałą. Pokryta jest szorstkimi włoskami. Osiąga wysokość do 1,2m. Rośnie na łąkach, polach, przydrożach, skarpach, w miejscach suchych i słonecznych.


Liście są szorstko owłosione. Dolne są z ogonkami, lirowate, o odcinkach bocznych w tył skierowanych, nierówno ząbkowanych, średnie nie są podzielone, u nasady oszczepowate. Górne liście są lancetowate, u nasady zwężone i nierówno ząbkowane.


Kwiaty zebrane są w wielokwiatowe grono na szczytach pędów, żółte, czterokrotne, kielich odstaje podczas kwitnienia.


Owocem są skośnie jajowate łuszczynki, pokryte brodawkami i zakończone dzióbkiem.


Kwitnie od maja do sierpnia.


Uwagi:

1. Roślina inwazyjna w Polsce, szybko się rozprzestrzeniła w ciągu kilkudziesięciu lat na całym terenie kraju. Pochodzi z Europy południowej i Azji Zachodniej, Kaukazu i Syberii.

2. Ziele zawiera rutynę i i inne flawonidy.

3. Stosowane jest jako pasza dla bydła.


Literatura:

1. Broda B, Mowszowicz J.: Przewodnik do oznaczania roślin leczniczych, trujących i użytkowych. Wyd.3 popr. 1979, Warszawa, PZWL

2. Szafer Wł., Kulczyński St., Pawłowski B.: Rośliny polskie. Część I. Wyd.5. 1986,Warszawa, PWN


.


.


.


.


.


.






















Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.