Stokłosa miękka - Bromus mollis


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane










Bromus mollis

Stokłosa miękka



Roślina roczna lub dwuletnia, luźno kępkowata o źdźble wyprostowanym, walcowatym, z owłosionymi kolankami. Dorasta do 20-60cm wysokości. Rośnie na żyznej glebie piaszczysto-gliniastej, miejscach ruderalnych, brzegach dróg i miedzach, nasypach kolejowych, suchych łąkach.


Liście ma szarozielone, z krótką i gęsto zamszowato owłosioną pochwą liściową. Blaszki liściowe są miękko owłosione, długie i szerokie, wiotkie, bez uszek u podstawy blaszki. Języczek liściowy jest słabo ząbkowany i krótki.


Kwiaty zebrane są w wiechę jajowatą, gęstą i nieco rozgałęzioną. Gałązki wiechy są delikatnie owłosione. Kłoski jajowate lub wydłużone, zaokrąglone, nieco spłaszczone, 5-9-kwiatowe. Plewa dolna jest podłużnie jajowata a górna owalna, obie są zaostrzone. Plewka dolna ma zaokrąglony grzbiet i wąskie, jasne, skórzaste brzegi, jest 7-9-nerwowa, przeważnie jest owłosiona. Na wierzchołku ma 2 krótkie ząbki, między którymi blisko od wcięcia odchodzi ość długa i szorstka.


Owocem jest ziarniak.


Kwitnie od maja do lipca


Synonimiczne nazewnictwo łacińskie:

Bromus hordeaceus L.


Uwagi:

1. Jest to trawa wytrzymała, plenna, ale mało wartościowa, ponieważ liście jej szybko żółkną i wysychają.


Literatura:

1. Broda B, Mowszowicz J.: Przewodnik do oznaczania roślin leczniczych, trujących i użytkowych. Wyd.3 popr. 1979, Warszawa, PZWL

2. Mowszowicz J :Flora letnia. Przewodnik do oznaczania dziko rosnących letnich pospolitych roślin zielnych.1987,Warszawa, Wydawnictwo Szkolne i Pedagogiczne.








































Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.