Drżączka średnia - Briza media


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane









Briza media

Drżączka średnia



Roślina wieloletnia; trawa tworząca luźne kępki. Źdźbło jest prosto wzniesione, gładkie, delikatne i słabo ulistnione. Może osiągnąć wysokość do 50cm. Porasta łąki, pastwiska, murawy, miejsca suche, zręby.


Liście ma nagie, na brzegach nieco szorstkie. Szczyt liścia jest zaostrzony. Języczek jest tępy. Pochwy liściowe dołem zrośnięte i gładkie.


Kwiaty w kwiatostanie wiechowatym. Wiecha jest szeroka, rozpierzchła, piramidalna i luźna. Na nitkowatych, falujących gałązkach są sercowate kłoski. Bywają często fioletowo nabiegłe i zwisają na długich szypułkach. Plewy są krótsze niż kłoski. Plewka dolna jest wydęta, tępa, błoniasta na brzegu i poziomo odstająca. Pokrywa kłosek dachówkowato.


Owocem jest ziarniak.


Kwitnie od maja do września.


Uwagi:

1. Jest to trawa o średniej wartości pastewnej. Chętnie jest zjadana przez owce.

2. Suche kwiatostany służą do suchych bukietów.

3. Ziele drżączki stosowano w medycynie ludowej.


Literatura:

1. Broda B, Mowszowicz J.: Przewodnik do oznaczania roślin leczniczych, trujących i użytkowych. Wyd.3 popr. 1979, Warszawa, PZWL

2. Nawara Z.: Rośliny łąkowe. 2006, Warszawa, MULTICO Oficyna Wydawnicza.

3. Szafer Wł., Kulczyński St., Pawłowski B.: Rośliny polskie. Część II. Wyd.5. 1986, Warszawa, PWN


.


.














Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.