Kurzawka ołowiana - Bovista plumbea


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane









Bovista plumbea

Kurzawka ołowiana



Budowa: Owocniki stosunkowo małe, o średnicy do 3 cm. W młodości kuliste, białe, później nieco spłaszczone, lekko beżowoszarawe, w końcu popielatoołowiane. Do podłoża przyrośnięte są białym sznurem grzybni. Młode owocniki o stosunkowo grubym, białym egzoperydium. Po dojrzeniu odpada ono i odsłania wewnętrzną, cienką okrywę – endoperydium. Początkowo oliwkowoszarawą, później popielato brązowawą, brunatnoczarniawą. Pęka ono nieregularnie w części środkowej i uwalnia zarodniki. Gleba pierwotnie biała, później brudno żółtawa, żółtawooliwkowa, następnie oliwkowobrunatna i analogicznie: elastyczna, gąbczasta, watowata, kłaczkowata i ostatecznie pylista. Zapach i smak owocników młodych lekko grzybowy, przyjemny. Wysyp zarodników brązowoczekoladowy z czerwonawym odcieniem.


Występowanie: od lata do jesieni, gromadnie, na łąkach, pastwiskach i polanach.


Synonimiczne nazewnictwo łacińskie:

Bovista brevicauda Velen., 1922

Bovista ovalispora Cooke & Massee, 1887

Bovista plumbea f. brevicauda (Velen.) F. Šmarda, 1958

Bovista plumbea var. brevicauda (Velen.) F. Šmarda, 1951

Bovista plumbea var. flavescens Hruby, 1930

Bovista plumbea var. ovalispora (Cooke & Massee) F. Šmarda, 958

Globaria plumbea (Pers.) Quél., 1873

Lycoperdon bovista Sowerby, 1803

Lycoperdon plumbeum Vittad., 1842


Synonimiczne nazewnictwo polskie:

kurzawka ogoniasta

kurzawka otulona

purchawka ołowiana


Uwagi:

1. Gatunek jadalny, ale tylko młode owocniki o całkowicie białym wnętrzu.

2. Gatunek pospolity.

3. Swą polską nazwę zawdzięcza obfitemu pyleniu zarodników dojrzałych owocników na skutek nawet najmniejszego nacisku na popękane endoperydium.

4. Bardzo podobna do kurzawki ołowianej jest Bovista nigrescens - kurzawka czerniejąca o czerwonobrązowym, brunatnoczarnawym endoperydium.


Miejsce wykonania zdjęć:Węgierska Górka


Źródła informacji o gatunku:

Gumińska B., Wojewoda W., Grzyby i ich oznaczanie. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1988

Gerhardt E. Grzyby. Wielki ilustrowany przewodnik. Bauer-Weltbild Media Sp. z o.o., Sp.k. Klub dla Ciebie. Warszawa

<

Rudnicka-Jezierska W.,Grzyby (Mycota) T.XXIII Flora Polska. Rośliny Zarodnikowe Polski i ziem ościennych; PAN. Kraków 1991

http://pl.wikipedia.org/wiki/Kurzawka_o%C5%82owiana


.


.






















Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.