Łoboda ogrodowa - Atriplex hortensis


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane










Atriplex hortensis

Łoboda ogrodowa



Roślina jednoroczna, ma łodygę kanciastą, rozgałęzioną. Osiąga wysokość od 50 do 120cm. Rośnie w ogrodach, na polach. W Polsce jest częściowo uprawiana.


Liście ma trójkątne jajowate lub podłużnie jajowate, zwykle nieco sercowate. Brzeg mają falisty, niewyraźnie ząbkowany lub są całobrzegie. Liście z obu stron są zielone (w odmianie uprawianej purpurowe), spodem początkowo srebrzyście owłosione, potem łysiejące i matowe.


Kwiaty wyrastają z kątów liści i zebrane są w długie kłosy. Kwiaty żeńskie są w dwojakiej postaci: liczne z dwulistkową okrywą utworzoną przez podkwiatki ale bez listków okwiatu, z bocznie spłaszczoną zalążnią oraz pojedyncze z listkami okwiatu. Kwiaty męskie mają wszystkie 5 działkowy okwiat i 5 pręcików.


Owocem jest torebka.


Kwitnie od lipca do września.


Synonimiczne nazewnictwo łacińskie:

------------


Uwagi:

1. Roślina jest uprawiana jako warzywo liściowe. Sporządza się z niej zupy lub używa podobnie jak szpinak. Wykorzystuje się w tym celu zwykle odmiany o purpurowym zabarwieniu liści o łacińskiej nazwie Atriplex hortensis var. rubra (Crantz) DC. Często egzemplarze tej odmiany, jako uciekinierów z ogrodów, można spotkać na obrzeżach terenów zabudowanych.

2. Ziele łobody ogrodowej zawiera flawonidy. W medycynie ludowej stosowano ją jako środek wzmacniający oraz przy regulowaniu trawienia. Spożywanie łobody połączone z dłuższym przebywaniem na słońcu może wywołać objawy uczulenia (obrzęki, wylewy krwawe).

3. Niegdyś była w powszechnej uprawie. W krajach Europy Zachodniej nawet obecnie gatunek ten ciągle cieszy się jeszcze zainteresowaniem i można go spotkać w obrocie handlowym.


Literatura:

1. Broda B, Mowszowicz J.: Przewodnik do oznaczania roślin leczniczych, trujących i użytkowych. Wyd.3 popr. 1979, Warszawa, PZWL

2. Szafer Wł., Kulczyński St., Pawłowski B.: Rośliny polskie. Część I. Wyd.5. 1986,Warszawa, PWN


.


.


.


.


.


.


























Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.