Opieńka ciemna - Armillaria ostoyae


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane









Armillaria ostoyae

Opieńka ciemna



Budowa: Kapelusz początkowo wypukły, później , płaski do płasko rozpostartego. Brzeg kapelusza podwinięty, następnie ulega częściowemu rozprostowaniu, staje się prześwitująco – prążkowany. Barwa , brązowawa , ochrowoczerwonawa, czerwonobrązowawa, w okresie dużej wilgotności , w porze suchej cieliścieochrowa. Skórka na owierzchni pokryta ciemniejszymi, brunatnymi, odstającymi łuseczkami, łatwo ścieralnymi w dotyku czy przez intensywny deszcz. Średnica kapelusza od 3 do 8 cm. Trzon pełny i elastyczny, u dojrzałych egzemplarzy pusty, w kolorze jaśniejszym od kapelusza. W części górnej nad pierścieniem, białawy, bruzdowany. Pod pierścieniem ciemniejszy i rozszerzający się ku podstawie. Czerwonobrązowy, brunatny, z jaśniejszym żółtawozielonkawym przebarwieniem na podstawie. Powierzchnia trzonu pokryta włókienkami o łuseczkowatych, ciemnobrązowych zakończeniach. Na trzonie gruby, wełnisty, biały (z brunatnymi w części spodniej łuseczkami) trwale utrzymujący się pierścień. Długość od 6 do 15 cm, grubość od 0,5 do 2,5 cm. Hymenofor blaszkowy. Blaszki przyrośnięte lub lekko zbiegające na trzon, gęste, młode białe, okryte zasnówką, następnie cieliste, różowawe, z licznymi brązowymi plamami. Miąższ początkowo biały, następnie cielisty, ochrowy. Smak łagodny, następnie drażniący. Zapach grzybowy. Wysyp zarodników jasnokremowy.


Występowanie: od września do listopada, gromadnie w wiązkach na martwych i żywych drzewach iglastych i liściastych.


Synonimiczne nazewnictwo:

Agaricus obscurus

Armillaria obscura

Armillaria polymyces

Armillariella ostoyae

Armillariella polymyces


Synonimiczne nazewnictwo:

opieńka pospolita


Uwagi:

1. Grzyby jadalne.

2. Gatunek pospolity. Wywołuje duże szkody w drzewostanie.


Miejsce wykonania zdjęć:Żabnica


Źródła informacji o gatunku:

Gumińska B., Wojewoda W., Grzyby i ich oznaczanie. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1988

Gerhardt E. Grzyby. Wielki ilustrowany przewodnik. Bauer-Weltbild Media Sp. z o.o., Sp.k. Klub dla Ciebie. Warszawa


.






















Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.