Łopian pajęczynowaty - Arctium tomentosum


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane










Arctium tomentosum

Łopian pajęczynowaty



Roślina dwuletnia o łodydze wzniesionej, bruzdowanej. Jest silnie rozgałęziona i cała omszona. Osiąga wysokość do 2 m. Rośnie w zaroślach, na skrajach lasów, przy drogach, w ogrodach i na brzegach wód.


Liście odziomkowe na długich, pełnych ogonkach tworzą rozetę. Blaszkę mają sercowato-okrągłą lub jajowatą. Spodnia strona jest pokryta gęstym kutnerem a brzeg delikatnie ząbkowany. Liście łodygowe są mniejsze i z krótszymi ogonkami.


Kwiaty zebrane w koszyczki tworzą baldachogroniasty kwiatostan. Koszyczki są osnute silnie pajęczyną, ich łuski okrywy są odstające i szydlasto haczykowate. Kwiaty są purpurowe lub liliowe.


Owocem jest niełupka, która przyczepia się do zwierząt lub ludzi za pomocą haczykowatych łusek okrywy.


Kwitnie od lipca do sierpnia.


Synonimiczne nazewnictwo łacińskie:

Lappa tomentosa Lam.


Uwagi:

1. Roślina miododajna.

2. Roślina lecznicza. Surowcem są korzenie, które zawierają cukier-inulinę, białka, tłuszcze, olejek eteryczny, glikozydy, saponiny, siarkę, fosfor i witaminę C. Wykazuje podobne działanie jak łopian większy.

3. W Japonii uprawia się go jako warzywo. Wytwarza się też z niego olej.


Literatura:

1. Broda B, Mowszowicz J.: Przewodnik do oznaczania roślin leczniczych, trujących i użytkowych. Wyd.3 popr. 1979, Warszawa, PZWL

2. Szafer Wł., Kulczyński St., Pawłowski B.: Rośliny polskie. Część II. Wyd.5. 1986, Warszawa, PWN






































Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.