Tomka wonna - Anthoxanthum odoratum


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane









Anthoxanthum odoratum

Tomka wonna



Roślina nisko kępkowa, wieloletnia. Łodyga czyli źdźbło jest prosto wzniesione, cienkie i gładkie, czasem lekko szorstkie. Osiąga wysokość do 50cm. Rośnie na świeżych łąkach, przy drogach, murawach i świetlistych lasach. Lubi gleby ubogie i kwaśne.


Liście dolne maja długie blaszki, górne krótkie, płaskie, słabo bruzdkowane, luźno owłosione lub nagie. Pochwy są otwarte i owłosione, czasem fioletowo nabiegłe.


Kwiaty tworzą wiechę kłosokształtną. Kłoski są jednokwiatowe o błoniastych i długich plewach. Dolna, 1-nerwowa plewa jest o połowę mniejsza od 3-nerwowej drugiej plewy. Górne plewy są ciemno owłosione i ościste. Plewki nie mają ości i są połyskujące.


Owocem jest ziarniak, który dojrzewa przed sianokosami.


Kwitnie od kwietnia do czerwca.


Uwagi:

1. Po roztarciu liści lub ususzeniu roślina pachnie kumaryną.

2. Trawa o średniej wartości pastewnej. Niewielka ilość kumaryny pobudza zwierzęta do trawienia, zbyt duża ilość hamuje.


Literatura:

1. Nawara Z.: Rośliny łąkowe. 2006, Warszawa, MULTICO Oficyna Wydawnicza.

2. Szafer Wł., Kulczyński St., Pawłowski B.: Rośliny polskie. Część II. Wyd.5. 1986, Warszawa, PWN






























Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.