Rumian żółty - Anthemis tinctoria


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane









Anthemis tinctoria

Rumian żółty



Roślina wieloletnia, ma łodygę wzniesioną lub podnoszącą się, rozgałęzioną, krótko owłosioną, czasem czerwono nabiegłą. Tworzy kępy, osiąga wysokość do 60-90cm. Rośnie na suchych murawach, zboczach, miejscach ruderalnych, nasypach kolejowych. Lubi miejsca nasłonecznione.


Liście ma pierzaste, podzielone na wąskie odcinki , ząbkowane.


Kwiaty zebrane w koszyczek osadzony na długiej szypułce i słabo wypukłym, półkolistym dnem. Kwiaty brzeżne są żółte, języczkowate, w środku znajdują się kwiaty rurkowe. Koszyczki otoczone są okrywą z dachówkowato ułożonych listków z błoniastym brzegiem.


Owocem jest niełupka ze szczątkowym kielichem.


Kwitnie od lipca do sierpnia.


Synonimiczne nazewnictwo polskie:

rumian barwierski


Uwagi:

1. Kwiaty zawierają barwnik farbujący jedwab i wełnę na żółto (nietrwale).

2. Roślina ozdobna, chętnie sadzona w ogródkach ( formy ozdobne), łatwa w uprawie, można ja przycinać. Jest mrozoodporna. Rozmnaża się również przez sadzonki pobrane latem lub przez podział jesienią.

3. Gatunek zawleczony z Ameryki Północnej.


Literatura:

1. Broda B, Mowszowicz J.: Przewodnik do oznaczania roślin leczniczych, trujących i użytkowych. Wyd.3 popr. 1979, Warszawa, PZWL

2. Schauer T, Caspari C.: Przewodnik do rozpoznania roślin niezbędny na wycieczce z niezawodnym kodem barwnym. 2007, Poznań, Publicat S.A

3. Szafer Wł., Kulczyński St., Pawłowski B.: Rośliny polskie. Część II. Wyd.5. 1986, Warszawa, PWN


.


.




















Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.