Rumian polny - Anthemis arvensis


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane









Anthemis arvensis

Rumian polny



Roślina jednoroczna. Łodygę ma rozgałęzioną już od dołu i pokrytą przylegającymi włoskami lub nagą. Dorasta do wysokości 15 - 50cm. Rośnie na polach, przydrożach, ugorach, miejscach trawiastych, na kwaśnych glebach zawierających azot.


Liście są podwójnie pierzastodzielne o odcinkach lancetowatych lub równowąskich. Mogą mieć brzeg cały lub ząbkowany i być delikatnie owłosione.


Kwiaty w koszyczkach na szczytach łodyg lub dłuższych gałązek. Mają okrywę z listków z błoniastym brzegiem. Środek wypełniają żółte kwiaty rurkowe z plewinkami czyli listkami, które są ostre. Brzeżne kwiaty języczkowe są białe. Dno koszyczka jest silnie wypukłe.


Owocem jest niełupka, żółtawa i tępokanciasta.


Kwitnie od maja do października.


Synonimiczne nazewnictwo łacińskie:

Chamaemelum arvense (L)

Anthe-matricaria gruetteriana (Asch)


Uwagi:

1. W uprawach rolnych rumian polny jest chwastem.

2. Dawniej w medycynie ludowej był używany jako roślina lecznicza.

3. Ma właściwości insektycydu, czyli ogranicza ilość owadów w uprawach rolnych.


Literatura:

1. Broda B, Mowszowicz J.: Przewodnik do oznaczania roślin leczniczych, trujących i użytkowych. Wyd.3 popr. 1979, Warszawa, PZWL

2. Mowszowicz J. Flora jesienna. Przewodnik do oznaczania dziko rosnących jesiennych, pospolitych roślin zielnych. 1986, Warszawa,WSiP

3. Szafer Wł., Kulczyński St., Pawłowski B.: Rośliny polskie. Część II. Wyd.5. 1986, Warszawa, PWN


.


.


.


.


.


.


.


.


































Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.