Olsza szara - Alnus incana


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane









Alnus incana

Olsza szara



Drzewo do 20 m lub wielopienny, wysoki krzew. Kora szara, gładka. Gałęzie początkowo o korze ciemnozielonej, później szarej, młode pędy omszone, ze słabo widocznymi przetchlinkami.


Liście skrętoległe, dłuższe niż szersze, zaostrzone na wierzchołku, o brzegach podwójnie wcinano piłkowanych, z wierzchu ciemnozielone, pod spodem szarozielone, początkowo obustronie omszone, starsze tylko na spodniej powierzchni.


Kwiaty w formie kotków rozdzielnopłciowych, męskie wydłużone na szczytach gałązek, żeńskie wyrastają w kątach liści i przekształcają się po przekwitnięciu w małe szyszeczki.


Owocem oskrzydlony orzeszek.


Kwitnie od marca do kwietnia. Zaczyna kwitnienie wcześniej od olszy czarnej.


Synonimiczne nazewnictwo polskie:

olcha szara


Uwagi:

1. Gatunek pospolity zwłaszcza w górach i na pogórzu. Rozprzestrzeniła się wzdłuż rzek na terenie niżu. Wypiera olszę szarą. Rośnie w całej Europie, na Kaukazie i zachodniej Syberii.

2. Drewno szarobiaławe, w kontakcie z powietrzem staje się pomarańczowe.

3. Leśnicy stosują olszę szarą do rekultywacji nieużytów i użyźniania piaszczystych gleb.


Literatura:

1. Aichele D. i R, Schwegler A.: Jakie to drzewo?. 1998, Warszawa, PWRiL.

2. Schauer T, Caspari C.: Przewodnik do rozpoznania roślin niezbędny na wycieczce z niezawodnym kodem barwnym. 2007, Poznań, Publicat S.A


. .


. .



. .




















Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.