Olsza czara - Alnus glutinosa


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane









Alnus glutinosa

Olsza czara



Drzewo o wysokość do 30 m z rozłożystą koroną. Konary wzniesione do góry, ciemnoszare, młode gałązki nagie z jaśniejszymi przetchlinkami. Kora pnia czarniawa, spękana. Preferuje miejsca stale wilgotne, żyzne, ale ubogie w wapń.


Liście skrętoległe, zaokrąglone lub odwrotnie jajowate, z tępym lub wyciętym wierzchołkiem, brzeg nierówno, podwójnie piłkowany obustronnie zielone z wierzchnią stroną błyszczącą. Po spodniej stronie w kątach nerwów kępki włosków.


Kwiaty rozdzielno płciowe w formie kotków. Kotki męskie zwisające (po2-3) długości do 3 cm przed kwitnięcie, do 5-10 cm w czasie kwitnienia, kotki żeńskie zebrane w małe grona po przekwitnięciu drewnieją i przekształcają się w małe szyszeczki.


Owocem jest brunatny orzeszek z niewielkimi skrzydełkami.


Kwitnie od marca do kwietnia.


Synonimiczne nazewnictwo polskie:

olcha czarna


Uwagi:

1. Gatunek pospolity. Rośnie na obszarze całej Europy. W Polsce głównie na niżu. W górach rzadsza, głównie nad potokami, gdzie ustępuje miejsca olszy szarej.

2. Drewno po ścięciu żółtawobiaławe, szybko przebarwia się na pomarańczowoczerwono.

3. Jest rośliną pionierską miejsc stale wilgotnych.

4. Tworzy zespoły roślinne zwane olesami.

5. Drzewo o cennym drewnie do zastosowań w budownictwie wodnym. Służy także do wyrobu węgla drzewnego, jest stosowana przy wędzeniu – nadaje wędlinom czerwoną barwę.

6. Dawniej stosowana w farbiarstwie, nadawała tkaninom czarną barwę.


Literatura:

1. Aichele D. i R, Schwegler A.: Jakie to drzewo?. 1998, Warszawa, PWRiL.

2. Schauer T, Caspari C.: Przewodnik do rozpoznania roślin niezbędny na wycieczce z niezawodnym kodem barwnym. 2007, Poznań, Publicat S.A


. .


. .












Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.