Kasztanowiec zwyczajny - Aesculus hippocastanum


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane










Aesculus hippocastanum

Kasztanowiec zwyczajny



Drzewo liściaste o szerokiej i rozgałęzionej koronie, ma łuszczącą się płatami korę. Dorasta do 25m wysokości. Dobrze rośnie ma żyznej glebie, ale nie ma dużych wymagań pod względem światła i ciepła, wrażliwy na zanieczyszczenie powietrza i zasolenie gleby, nadaje się do nasadzeń parkowych. Ojczyzną kasztanowca są Bałkany.


Liście naprzeciwległe, dłoniasto złożone. Listki 5-7 są odwrotnie jajowate, ostro wydłużone o brzegach podwójnie piłkowanych .Pąki ma nagie i pokryte lepką żywicą.


Kwiaty wyrastają w gęstych, wzniesionych wiechach. Duże, białe żółto nakrapiane w środku, po 2-4 dniach od zapylenia stają się czerwone i ustaje wówczas produkcja pyłku oraz nektaru. Kwiaty dolne mają 4 płatki, a kwiaty szczytowe 5, kielich jest 5-działkowy.


Owocem jest kolczasta, zielona, kulista torebka z 2-3 dużymi, brązowymi nasionami, zwanymi kasztanami.


Kwitnie od maja do czerwca.


Synonimiczne nazewnictwo łacińskie:

Aesculus hippocastanum var. plena


Synonimiczne nazewnictwo polskie:

kasztan dziki

kasztan gorzki

kasztan pospolity

kasztanowiec biały

kasztanowiec koński


Uwagi:

1. Kora, liście, kwiaty i owoce zawierają saponiny a wśród nich escynę,kwiaty i liście- flawonidy, a tylko kora- kumaryny( eskulinę).Substancje czynne działają uszczelniająco na ściany naczyń krwionośnych, zmniejszają ich kruchość, wzmacniają ich elastyczność i odporność, przeciwdziałają stanom zapalnym i zastojom w żyłach. Przetwory z kasztanowca stosuje się w leczeniu hemoroidów, żylaków, zakrzepów żylnych, obrzmień kończyn, różnych zaburzeń ukrwienia. Ponadto zewnętrznie stosuje się w odmrożeniach, oparzeniach i ubytkach naskórka.

2. Kasztany - nasiona są cennym pokarmem dla zwierzyny leśnej.

3. Drewno kasztanowca jest mało wartościowe przemysłowo. Wykorzystywano je jedynie do wyrobu beczek.

4.Kasztanowiec zwyczajny dla swoich walorów dekoracyjnych został wprowadzony do Europy Środkowej w 1576 roku, ze Stambułu sprowadzono jego sadzonki do cesarskiego ogrodu w Austrii; w Polsce pojawił się już w XVII wieku. Dziś jest pospolitym gatunkiem w parkach i większych ogrodach.

5. Kora kasztanowca wykorzystywana jest w garbarstwie i do barwienia wełny.

6. Nasiona (kasztany) często wykorzystywano do produkcji kleju.


Literatura:

1. Aichele D. i R, Schwegler A.: Jakie to drzewo?. 1998, Warszawa, PWRiL.

2. Broda B, Mowszowicz J.: Przewodnik do oznaczania roślin leczniczych, trujących i użytkowych. Wyd.3 popr. 1979, Warszawa, PZWL

3. Senderski M.E.: Zioła. Praktyczny poradnik o ziołach i ziołolecznictwie. Wyd.3. 2009, Warszawa, Wydawnictwo K.E.Liber

4. Pokorny J.: Drzewa Europy Środkowej. 1980, Warszawa, Wydawnictwo Rolnicze i Leśne































Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.