Tojad morawski - Aconitum moravicum


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane









Aconitum moravicum

Tojad morawski



Roślina wieloletnia o łodydze nagiej, wzniesionej i zwykle słabo rozgałęzionej wiesze.. Łodyga jest gruba, sztywna, w środku jest pusta. Jej korzenie składają się z dwóch wrzecionowatych bulw. Może dorastać do 150cm wysokości. Rośnie w ziołoroślach i mszarnikach źródliskowych, wzdłuż potoków porośniętych lepiężnikami, na wilgotnych słonecznych obrzeżach lasów i zarośli.


Liście ma dłoniasto złożone z 3-7 odcinków o łatkach jajowatych.


Kwiaty koloru ciemnoniebieskiego, granatowofioletowego, pięciodzielne. W formie hełmu, zawierają niepozorną koronę. Hełm owłosiony, w zarysie półokrągły, odrobinę wyższy od szerokości. Korona dwa płatki przekształcone w miodniki i wystają one w postaci ostrogi.Ostroga główkowata.Nitki pręcików owłosione, liczne, słupki zwyczaj nagie, niekiedy pokryte na grzbiecie haczykowatymi włoslami. Kwiaty zebrane w gęsty kwiatostan, są one na odstających, owłosionych szypułkach. Długość szypułek skraca się coraz bardziej w kierunku wierzchołka.


Owocem jest wielonasienny mieszek z czarnobrunatnymi, czworościennymi, na kantach oskrzydlonymi nasionami.


Kwitnie od lipca do września.


Synonimiczne nazewnictwo łacińskie:

Aconitum firmum Rchb. Subssp. Moravicum Skalický


Uwagi:

1. Prawdobodobnie krzyżówka Aconitum plicatum (tojadu sudeckiego) i Aconitum firmum (tojadu karpackiego).

2.Roślina silnie trująca. Czytaj opis o Aconitum napellus.

3. W Polsce tojad morawski jest pod ścisła ochroną.

4. Endemit Karpat Zachodnich. Najmocniejsze stanowiska gatunku można spotkać w Beskidzie Żywieckim na Pilsku i Babiej Górze.

5. Tworzy płodne mieszańce z innymi gatunkami tojadów

6. Rozmnażanie – generatywne i wegetatywne. Są zapylane przez trzmiele.


Literatura:

1. Mirek Z, Piękoś-Mirkowa H: Kwiaty Tatr. Przewodnik kieszonkowy.2003, Warszawa, MULTICO Oficyna Wydawnicza

2. Szafer Wł., Kulczyński St., Pawłowski B.: Rośliny polskie. Część I. Wyd.5. 1986,Warszawa, PWN


.


.


.


.


.


.


.


.


























Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.