Krwawnik pospolity - Achillea millefolium


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane









Achillea millefolium

Krwawnik pospolity



Roślina wieloletnia o łodydze sztywnej, wzniesionej, pojedynczej, bruzdowanej i słabo owłosionej. Dorasta do 50-80cm wysokości. Występuje na pastwiskach, łąkach, miedzach, nieużytkach. Dobrze znosi nasłonecznienie i lubi gleby zasobne w azot.


Liście ma podwójnie lub potrójnie pierzastosieczne, lancetowate, o odc.1-rzędu ustawionych gęsto lub luźno, ukośnie do osi. Wiosną tworzą one gęstą rozetę i mają ogonki. Na łodydze są siedzące i rzadko rozmieszczone. Wszystkie liście maja ostry zapach.


Kwiaty zebrane są w koszyczki i tworzą płaskie baldachogrono. Listki okrywy koszyczka są żółtozielone, brązowo obwiedzione. Kwiaty brzeżne są języczkowe białe lub różowe. Środek wypełniają kwiaty rurkowe, żółtobiałe.


Owocem jest spłaszczona niełupka, srebrzystoszara i wąsko oskrzydlona.


Kwitnie od czerwca (lipca) do września (października).


Synonimiczne nazewnictwo łacińskie:

Achillea lanulosa Nutt

Achillea magna auct.


Synonimiczne nazewnictwo polskie:

złocień krwawnik


Uwagi:

1. Roślina jest owadopylna a nasiona rozsiewa wiatr.

2. Jest to roślina lecznicza. Jej ziele zawiera olejek eteryczny, flawonidy, glikozyd cyjanogenny, achilleinę, betainę, cholinę, garbniki, związki mineralne. Ten rozmaity skład decyduje o wielorakim zastosowaniu i działaniu krwawnika. Posiada działanie przeciwkrwotoczne, żółciopędne, ściągające, przeciwzapalne, odkażające i rozkurczowe. Krwawnik jest jednym z najskuteczniejszych ziół o działaniu napotnym. Obniża ciśnienie i ułatwia trawienie. Jest dobrym środkiem dezynfekującym, przyspiesza gojenie ran. Można go stosować również w stanach braku apetytu.


Literatura:

1. Fletcher N.: Kieszonkowy atlas kwiatów dziko rosnących. 2007, Warszawa, Solis Andrzej Koper.

2. Mowszowicz J. Flora jesienna. Przewodnik do oznaczania dziko rosnących jesiennych, pospolitych roślin zielnych. 1986,Warszawa,WSiP

3. Nawara Z.: Rośliny łąkowe. 2006, Warszawa, MULTICO Oficyna Wydawnicza.

4. Senderski M.E.: Zioła. Praktyczny poradnik o ziołach i ziołolecznictwie. Wyd.3. 2009, Warszawa, Wydawnictwo K.E.Liber


.


.


.


.


.


.


.
























Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.