Klon jawor - Acer pseudoplatanus


- obrazków

- nazw polskich

- nazw łacińskich

- beskidzkie rezerwaty




- miejsc

- ostatnio u nas

- panoramy




- o nas

- kontakt

- ostatnio dodane









Acer pseudoplatanus

Klon jawor



Drzewo o korze szaro-brunatno-oliwkowej, łuszczącej się cienkimi płatami, osiąga wysokość od 30 do 35m, pień może mieć średnicę do 150cm, lubi zimne, wilgotne powietrze i świeże, napowietrzone gleby, dlatego można go spotkać głównie w wilgotnych dolinach górskich, żwirowiskach, wzdłuż potoków, w łęgach i olsach, może rosnąć kilkaset lat.


Liście 5-klapowe, o klapach tępo zakończonych, wcięcia między klapami są ostre, na długich ogonkach, od spodu szarozielone, naprzeciwległe.


Kwiaty zielonożółte, wyrastające na długich wiszących gronach, zakwitające po rozwinięciu się liści.


Owocem są skrzydlaki, o skrzydełkach ustawionych pod kątem ostrym, orzeszki są wypukłe, dojrzewają we wrześniu i październiku.


Kwitnie od maja do czerwca.


Synonimiczne nazewnictwo polskie:

jawor


Uwagi:

1. W rejonie pogórza klon jawor tworzy zespoły zwane jaworzynami. Jest drzewem odpornym na działanie silnych wiatrów i trzecim po buku i jodle składnikiem lasów dolnoreglowych.

2. Drewno dawniej było wykorzystywane w tokarstwie i rzeźbiarstwie, teraz służy do wyrobu oklein meblowych, mebli i instrumentów muzycznych.

3. Posiada silny, skośny system korzeniowy i małą zdolność do tworzenia odrośli.

4. Jawor o największych rozmiarach na terenie Beskidów rósł w Rezerwacie Śrubita. W ostatnich latach uległ złamaniu. Pozostałość tego umierającego olbrzyma uwidocznione jest na zamieszczonych na tej stronie zdjęciach.


Literatura:

1. Aichele D. i R, Schwegler A.: Jakie to drzewo?. 1998, Warszawa, PWRiL.

2. Pokorny J.: Drzewa Europy Środkowej. 1980, Warszawa, Wydawnictwo Rolnicze i Leśne

































Copyright Grażyna i Ryszard Taran. Wszelkie prawa zastrzeżone.